• امروز : سه شنبه, ۱ خرداد , ۱۴۰۳
  • برابر با : Tuesday - 21 May - 2024
2

ظهور یک قدرت اقتصادی جدید؛ اقتصاد هند چقدر قوی است؟

  • کد خبر : 38452
  • ۰۷ اردیبهشت ۱۴۰۳ - ۱۷:۳۸
ظهور یک قدرت اقتصادی جدید؛  اقتصاد هند چقدر قوی است؟

اکو ایران: از نگاه مجله اکونومیست، هند به چین دیگری تبدیل نخواهد شد، اما همچنان این فرصت را دارد که خود و جهان را متحول کند.

اخبار اقتصادی، مجله اکونومیست در سرمقاله این هفته به تحلیل رشد اقتصادی هند تحت رهبری نارندرا مودی پرداخته است. از نگاه این نشریه، اگرچه مودی گام های مثبت زیادی برداشته است، اما برخی نقاط ضعف او می تواند مانع از تحقق وعده هایش شود.

به گزارش اکونومیست، انتظار می‌رود نارندرا مودی برای سومین بار در شش هفته دیگر به عنوان نخست‌وزیر دست یابد و موقعیت خود را به عنوان بزرگترین رهبر هند از زمان جواهر لعل نهرو تثبیت کند. پیروزی انتخاباتی این پسر چای در واقع نشان دهنده مهارت سیاسی او، قدرت ایدئولوژی ناسیونالیستی هند و فرسایش نهادهای دموکراتیک آن است. با این حال، این احساس را در میان رای دهندگان عادی و نخبگان هند منعکس می کند که باعث رونق و قدرت برای هند خواهد شد.

هند نارندرا مودی تجربه ثروتمند شدن در بحبوحه جهانی شدن و تحت رهبری قدرتمند است. اینکه هند می تواند به سرعت رشد کند و از تنش ها در 10 تا 20 سال آینده جلوگیری کند، سرنوشت 1.4 میلیارد جمعیت آن و همچنین اقتصاد جهانی را تعیین می کند. از دیدگاه یک اقتصاددان، فرمول مودی ممکن است تا حدی کارساز باشد، اما سوالاتی در مورد اینکه آیا موفقیت هند می‌تواند ادامه داشته باشد و آیا بستگی به باقی ماندن او در قدرت دارد، وجود دارد.

هند با رشد اقتصادی 6 تا 7 درصدی، سریع ترین نرخ رشد را در میان کشورهای بزرگ دارد. داده های جدید نشان می دهد که اعتماد بخش خصوصی به بالاترین سطح خود از سال 2010 رسیده است و در حالی که امروز پنجمین اقتصاد بزرگ جهان است، می تواند تا سال 2027 پس از ایالات متحده و چین به سومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل شود. نفوذ هند به شیوه های جدید خود را نشان می دهد. شرکت های آمریکایی 1.5 میلیون کارمند در هند دارند که بیش از هر کشور خارجی دیگری است. بازار سهام آن چهارمین و بازار هوانوردی آن سومین باارزش در جهان است. خرید نفت روسیه توسط هند قیمت های جهانی را تغییر می دهد. افزایش ثروت به معنای افزایش نفوذ ژئوپلیتیکی است. پس از افزایش تنش ها در کانال سوئز، هند 10 کشتی جنگی را در خاورمیانه مستقر کرده است.

اگر به دنبال «چین دیگری» هستید که با تمرکز بر تولید ایجاد شده است، آن هند نیست. این کشور در دوران رکود تجارت کالا و اتوماسیون تولید توسعه می یابد. بنابراین نیاز به یک مدل رشد جدید دارد. یکی از محورهای این رشد «برنامه عظیم زیرساختی» است که بازار گسترده واحد را به هم متصل می کند. هند 149 فرودگاه دارد و هر سال 10000 کیلومتر جاده و 15 گیگاوات ظرفیت انرژی خورشیدی به آن اضافه می کند. برخی از این زیرساخت‌ها مانند پرداخت‌های دیجیتال، بازارهای سرمایه مدرن و بانک‌ها نیز نامشهود هستند. همه اینها به شرکت ها امکان می دهد از صرفه جویی در مقیاس بهره مند شوند.

محور دوم «رشد صادرات خدمات» است که به 10 درصد تولید ناخالص داخلی کشور رسیده است. تجارت جهانی خدمات همچنان به رشد خود ادامه می دهد و شرکت های فناوری اطلاعات هند مراکزی را ایجاد کرده اند که خدمات تحقیق و توسعه، حقوقی و حسابداری را به شرکت های بین المللی ارائه می دهند. اما با وجود پردیس های پیشرفته فناوری، هند جامعه ای نیمه روستایی باقی مانده است. و این پرسش سومین و آخرین محور رشد را تبیین می کند; یک مدل جدید از سیستم رفاهی که در آن صدها میلیون نفر از مردم فقیر در هند پرداخت های انتقال دیجیتال را دریافت می کنند. داده های جدید نشان می دهد که نسبت جمعیتی که زیر خط فقر جهانی 2.15 دلار در روز زندگی می کنند، از 12 درصد در سال 2011 به کمتر از 5 درصد در حال حاضر کاهش یافته است.

اما نارندرا مودی چقدر شایسته است؟ موفق ترین سیاست های آنها از دستورالعملی استفاده می کند که در دهه 1990 و 2000 در هند ظهور کرد. اما عیبی ندارد. او با پیشبرد اصلاحات متوقف شده، نظارت شخصی بر تصمیمات مهم و سرکوب عقب مانده های بوروکراسی و مخالفان اعتبار دارد. برخی می گویند که “سرمایه داری دوست” را تشویق کرد. با این حال، اگرچه برخی از شرکت‌های بزرگ امتیازاتی داده‌اند، تمرکز کسب‌وکار در حال کاهش است، فساد ناپدید شده و کسب‌وکارها بسیار متنوع هستند. اگر او برنده شود، هند به رشد قوی خود ادامه خواهد داد. سطح متوسط ​​یکسان خواهد بود: 60 میلیون نفر بیش از 10000 دلار در سال درآمد خواهند داشت. این رقم در سال 2027 به 100 میلیون نفر خواهد رسید.

با این حال، هند با مشکل بزرگی مواجه است. از یک میلیارد نفر در سن کار در این کشور، تنها 100 میلیون نفر دارای شغل رسمی هستند و اکثر مابقی دارای مشاغل موقت یا بیکار هستند. نخست وزیر هند از یک برنامه تشویقی دولتی برای تقویت تولید و جذب بخشی از نیروی کار استفاده می کند. اما حتی اگر این برنامه به اهداف خود برسد، تنها 7 میلیون شغل ایجاد می کند.

از دیدگاه یک اقتصاددان، اقتصاد هند برای حفظ رشد خود نیاز به ایجاد اشتغال گسترده دارد. یکی از راه‌ها رشد بخش فناوری اطلاعات است تا به‌عنوان یک مرکز دیجیتالی‌سازی جهانی و مجموعه‌ای از صنایع صادراتی از جمله مالی، غذا و دفاع عمل کند. هزینه کارگران در این صنایع به نوبه خود می تواند باعث ایجاد اشتغال در سایر بخش ها شود. یک بازار و واحد داخلی کارآمد، بهره‌وری کلی را افزایش می‌دهد و رفاه هدفمند می‌تواند به بازماندگان کمک کند. برای انجام این کار، هند باید آموزش و کشاورزی خود را تغییر دهد و اجازه مهاجرت بیشتر از شهرهای پرجمعیت شمال به شهرهای جنوب و غرب را بدهد.

با این معیارهای برجسته، نارندرا مودی حرف زیادی برای گفتن ندارد. حزب بهاراتیا جاناتا استعداد و ایده دارد، اما بیشتر بر ایدئولوژی متمرکز است. رشد غیر لیبرالیسم مخالفت سیاسی و آزادی بیان را محدود کرده است. این واقعیت که مشاغل از مودی می ترسند می تواند عدم رشد سرمایه گذاری را توضیح دهد. روند آماده‌سازی مردم برای تغییرات اجتماعی گسترده دهه 2030 هنوز آغاز نشده است و بازسازی آموزش، شهرها و کشاورزی نیازمند همکاری دولت‌های محلی است که توسط BJP رهبری نمی‌شود و همچنین گروه‌های اجتماعی که با اختلال مواجه هستند.

سوال در مورد هند و اقتصاد این نیست که آیا نارندرا مودی برنده خواهد شد یا خیر، بلکه این است که آیا رشد خواهد کرد یا خیر. در سن 73 سالگی ممکن است قدرت مدیریت شما کاهش یابد. برای ایجاد یک دستور کار اصلاحی جدید، در سطح آنچه در دهه 1990 ظهور کرد، و برای تقویت یک اقتصاد مبتنی بر دانش که به مردم برای تفکر خود پاداش می دهد، باید انگیزه های اقتدارگرایانه خود را تعدیل کند. بعلاوه، برای جذب سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی بیشتر و یافتن جانشینی با تفکر رشد، حزب او باید «سیاست‌های شوونیستی» خود را مهار کند. در غیر این صورت، ماموریت تجدید ملی مودی به وعده های خود عمل نخواهد کرد.

منبع اکو ایران

لینک کوتاه : https://akhbareghtesadi.com/?p=38452

ثبت دیدگاه

دیدگاهها بسته است.